Yannick Dangre (1987) is een Belgische schrijver en dichter. Hij studeerde Nederlandse en Franse literatuur en debuteerde in 2010 met de roman Vulkaanvrucht, waarmee hij de Debuutprijs won. Daarna volgden nog enkele romans en dichtbundels. Na een periode van literaire stilte keert hij in 2025 terug met Tussenjaren.
Herinneringen
In Tussenjaren kruipt Yannick Dangre in de huid van Charles Dumont, een eenenzestigjarige hartchirurg. Charles blikt terug op zijn turbulente relatie met Sylviane. Dertig jaar geleden verliet zij hem en hun dochter Claudia, met slechts een brief als afscheid – en de belofte om elkaar drie decennia later terug te zien in Napels. De roman voert je voortdurend heen en weer door de tijd en graaft in de herinneringen en mijmeringen van Charles. In de jaren na het vertrek van Sylviane bouwde hij een stabiel gezinsleven en een succesvolle carrière uit. Toch beslist hij naar Napels te reizen, vastberaden om zijn verleden onder ogen te zien en zijn grote liefde opnieuw te ontmoeten.
“Hoeveel herinneringen zijn echt, en hoeveel zijn niet meer dan uitkristallisaties van je hunkering, van het idee niet te willen leven zonder dat je dat moment hebt opgeslagen?”
Vragen
Charles laat zijn vrouw Delphine en zijn dochters geloven dat hij in Italië een medisch congres bijwoont. In werkelijkheid zwerft hij doelloos door het broeierige Napels, terwijl hij terugdenkt aan de passionele zomer die hij er met Sylviane doorbracht. Tussenjaren stelt veel vragen, maar reikt weinig antwoorden aan. De centrale vraag in de roman is of je in het leven werkelijk een nieuwe start kan nemen, of dat het verleden je onvermijdelijk blijft achtervolgen. Daarnaast verkent Dangre thema’s als liefde, ouderschap en schuld. Charles en Sylviane worden verliefd tijdens hun studententijd en koesteren grote dromen, maar naarmate de jaren verstrijken, sluipt de alledaagsheid hun leven binnen.
“Waarom is de gelukkigste fase van je leven de enige waarin je koste wat het kost al naar de volgende wilt?”
Stilistische uitbundigheid
Dangre schetst in pakkende scènes en zinderende beelden zowel Sylvianes postnatale depressie als de destructieve dynamiek tussen het jonge koppel. Hij imponeert met zijn poëtische proza, maar soms raakt de plot ondergesneeuwd door een overvloed aan gedetailleerde beschrijvingen en stilistische uitbundigheid. Hierdoor oogt het verhaal soms te geconstrueerd, waardoor de lezer het risico loopt de weg kwijt te raken. Dangre houdt de spanning lang vast, maar stelt in de finale teleur.
“Ben ik, blind voor alle beginnende lawines en reddende zijweggetjes, met haar het dal van mijn eigen ongeluk in gelopen? Of werkt het niet op die manier? Is liefde niet de weg, maar de schoenzool die onmerkbaar, onvermijdelijk afslijt op de weg?”
Tragisch liefde
Met Tussenjaren levert Yannick Dangre een gelaagde en stilistisch verfijnde roman af over liefde, verlies en de sporen die het verleden nalaat. Zijn taal is rijk en poëtisch, wat zorgt voor indringende beelden en emotionele diepgang. Toch dreigt de stijl soms de overhand te nemen op de plot. Ook het slot weet niet helemaal te overtuigen. Desondanks is Tussenjaren een beklijvend portret van een man op leeftijd die terugblikt op een tragische liefde.
“Kom nou, Charles, het leven bonkt met al zijn vuisten op onze deur. En als het leven klopt, dan doe je open, toch?”
2025 – De Bezige Bij – 208 blz.