Praktische tips voor je reis naar Noorwegen

Droom je van een reis naar Noorwegen? Wil je alles zelf regelen, maar weet je niet hoe je daaraan begint? Grasduin dan even door deze praktische tips. Heb je nog vragen, aarzel niet om te reageren op dit bericht of contact met me op te nemen via het contactformulier.

Reizen naar Noorwegen

Als je met de eigen wagen naar Noorwegen reist heb je verschillende mogelijkheden:

  1. Je legt het volledige traject met de wagen af: je rijdt door Duitsland naar Denemarken, steekt de brug tussen Kopenhagen en Malmö over en rijdt verder door Zweden naar Oslo. Een goed idee als je veel tijd hebt en graag een stukje van Zweden wil meepikken.
  2. Je neemt in Denemarken de ferry naar Noorwegen: je rijdt tot in Hirsthals, in het noorden van Denemarken, en neemt daar de ferry naar Kristiansand of een andere Noorse bestemming. Ook vanuit Fredrikshavn en Kopenhagen vertrekt een ferry naar Noorwegen (Oslo).
  3. Je neemt in Duitsland de ferry naar Noorwegen: de Color Line vaart dagelijks tussen Kiel en Oslo. De overtocht duurt twintig uur en is vrij kostelijk, maar je spaart natuurlijk wel wat benzine en tijd uit. Je overnacht aan boord en geniet van alle comfort tijdens deze cruise.

Zelf kozen we (in 2019) voor een combinatie van de opties 2 en 3. Tijdens de heenreis namen we de ferry van Color Line tussen Hirtshals en Kristiansand. De overtocht duurt 3u15 en kost ongeveer 100 euro (twee volwassenen + wagen tot vijf meter). Vroeg boeken is meestal de boodschap. Na twee weken Noorwegen namen we opnieuw de Color Line tussen Oslo en Kiel (kostprijs: ± 500 euro voor twee volwassenen + wagen tot vijf meter + driesterrenkajuit + lekker diner in buffetvorm). Op de boot vind je verschillende bars en restaurants, een winkelpromenade, een zwembad, een casino,… Overdag relax je wat op het zonnedek en ’s avonds kan je een gratis show meepikken. We boekten het diner op voorhand, maar er zijn ook enkele restaurants waar je niet vooraf moet reserveren.

Reizen in Noorwegen

Bij het vastleggen van je route is het belangrijk om niet te veel hooi op je vork te nemen. Sneller dan 80 km/uur mag je toch niet rijden (enkel in de buurt van Oslo is er een snelweg waar hogere snelheden toegelaten zijn). Bovendien wil je toch om de haverklap stoppen om te genieten van het uitzicht. Kies voor korte etappes en neem de tijd om volop van het land te genieten. In Noorwegen zal je regelmatig een ferry nemen om op je bestemming te geraken. Voor de ferry betaal je ter plaatse met je creditcard. De overtochten verlopen allemaal vrij vlot, op de meeste plekken moet je nauwelijks wachten. De prijzen variëren naargelang de lengte van de overtocht (reken op 5 tot 25 euro voor een overtocht met de wagen). Voor een cruise op bijvoorbeeld de Geirangerfjord betaal je een stuk meer. Tickets koop je best online. In Noorwegen moet je tol betalen op bepaalde wegen. Alle info vind je op deze website. De camera’s boven de weg registreren jouw nummerplaat en achteraf krijg je de factuur toegestuurd. Het is ook mogelijk om je wagen op voorhand te registreren op bovenvermelde website, maar dit is niet verplicht. Een tip: tank de wagen nog eens goed vol voor je de ferry neemt, want in Denemarken is tanken goedkoper dan in Noorwegen (Duitsland is dan weer goedkoper dan Denemarken). In Noorwegen variëren de prijzen sterk van tankstation tot tankstation.

Onze reis duurde 16 dagen (waarvan 13 dagen op Noorse bodem). De route in Noorwegen zag er ongeveer zo uit:

Budget

Noorwegen staat bekend als een duur land, en dat is het ook, maar het is zeker mogelijk om lowbudget door het land te reizen. We sliepen vooral in privé-accommodaties die we vooraf boekten via Airbnb. Hier vind je echt wel prachtige plekjes voor relatief weinig geld. Als je met de auto reist kan je heel wat levensmiddelen meenemen van thuis. Check op voorhand de quota voor alcohol en tabak. We kookten meestal zelf en hadden eten mee van thuis (pasta, rijst, groenten, fruit, vlees, kaas,…). Een goede frigobox is zeker geen overbodige luxe. In Noorwegen deden we ook regelmatig boodschappen. De Rema 1000 en de Kiwi zijn de twee goedkoopste supermarkten. Op restaurant liggen de prijzen voor het eten iets hoger dan in België. Vooral de alcohol is duur. In een bar of restaurant betaal je ongeveer negen euro voor een gewone pils van 50 cl. Voor een glas wijn betaal je al snel tien euro. Water krijg je meestal gratis. Kraantjeswater in Noorwegen is trouwens overal perfect drinkbaar, dus daar hoef je al geen geld aan uit te geven.

Overnachten

We boekten onze accommodaties via Airbnb ruim op voorhand en hielden vooral rekening met volgende factoren: kostprijs, aanwezigheid keuken om maaltijden te bereiden, gratis parkeergelegenheid bij de accommodatie, locatie en uitzicht. De communicatie met de eigenaren verliep telkens vlot. Alle slaapplekken voldeden aan onze verwachtingen of overtroffen ze. In Oslo sliepen we in het PS:Hotell, een klein, leuk hotelletje in een levendige buurt. Via booking boekten we ons verblijf in Overvoll Farm (in Overvollen, op 15 minuten rijden van Hellesylt, de toegangspoort tot de Geirangerfjord). De accommodatie heeft een keuken waar je zelf je maaltijden mag bereiden, maar je kan ook ontbijt en/of diner bestellen (beiden heel lekker en uitgebreid, met veel plaatselijke specialiteiten en aandacht voor de biologische keuken). De boerderij is charmant en de eigenares gastvrij. Een aanrader. Liever wildkamperen? Dat is perfect mogelijk in Noorwegen. Er zijn wel enkele zaken waar je rekening mee dient te houden. Je leest het hier.

Klimaat

Het weer in Noorwegen valt moeilijk te voorspellen. De weersomstandigheden kunnen snel omslaan. Voorzie zomerse kledij, maar ook een regenjas, warme jas of trui en zelfs een muts. We hebben (eind juni – begin juli) mooie dagen gehad, met temperaturen boven de twintig graden en veel zonneschijn. Maar er waren ook regendagen en zelfs ronduit koude dagen met temperaturen van een graad of vijf (op 600 meter hoogte) en zelfs sneeuwval (op 1.100 meter hoogte). Je moet dus een beetje geluk hebben. Laat je echter niet afschrikken door het weer. Noorwegen blijft mooi, ook als het regent of sneeuwt.

Communicatie

Noren staan soms bekend als stug en afstandelijk, maar wij vonden ze erg vriendelijk en behulpzaam. Ze zijn trots op hun land en dragen dat ook uit. Door in privé-accommodaties te slapen is het contact sowieso al iets intenser. Persoonlijk vind ik dit een leuke manier van reizen omdat je de lokale bevolking beter leert kennen. Het Engels van de Noren is trouwens uitstekend.

Meer weten?

Visit Norway is een handige online reisgids waar je heel wat info en reistips vindt om je reis door Noorwegen voor te bereiden. Lonely Planet is al jaren mijn trouwe reispartner. Ook online vind je heel wat info.

Fjorden, watervallen en gletsjers in Noorwegen

Noorwegen is een prachtig land. Elke natuurliefhebber komt er zeker aan zijn trekken: fjorden, watervallen, bossen, besneeuwde bergtoppen, gletsjers en gletsjermeren,… De uitzichten zijn adembenemend mooi. Maar ook de steden hebben heel wat te bieden. Stavanger, Bergen en vooral Oslo konden ons zeker bekoren. Plannen om zelf naar Noorwegen te reizen? Bekijk dan ook even de praktische tips.

Aarhus

Als je ervoor kiest om met de eigen wagen naar Noorwegen te reizen, is het handig om je reis op te splitsen en in Denemarken te overnachten. Aarhus is dan een zeer goede keuze. Het is een levendige stad met een moderne haven en een ruim aanbod aan bars en restaurants. Zoek je liever de rust op? In de buurt van Aarhus vind je wel wat toffe accommodaties. Zo kan je slapen in Risskov, een residentiële woonwijk op een kwartiertje rijden van Aarhus, rustig gelegen aan het strand. We hielden alvast een positieve indruk over aan ons kort bezoek aan Denemarken: fijne mensen, verzorgde steden en mooie stranden.

Aarhus

Noorse Zuidkust

De Noorse Zuidkust is een populaire vakantiebestemming voor de Noren, velen hebben er een buitenverblijf. Het is dan ook vreemd dat het gros van de buitenlandse toeristen Zuid-Noorwegen links laten liggen, want deze streek is echt bijzonder mooi. Mandal staat bekend om zijn smalle straatjes met witte houten huizen. Kuier rond in de haven of wandel door het bos naar het zandstrand, net buiten het stadje. Volg verder de grillige kustlijn tot in Lindesnes, het meest zuidelijke punt van Noorwegen. Onderweg zie je af en toe de typische kleurrijke houten boothuizen opduiken langs het water. In Lindesnes kan je de uitstekend bewaarde vuurtoren bezoeken. Volgende stop is Sogndalstrand, een gezellig dorpje met veel winkeltjes en kunstgalerijen. In de rivier die zich een weg door het dorp slingert zie je zalmen opspringen. Stavanger is dé oliestad van Noorwegen. Naast het Noors oliemuseum is er een ‘speelplein’ gemaakt met oude onderdelen van boorplatformen en olietankers. Tof om te zien. Wandel zeker eens rond in het oude centrum en de sfeervolle haven van Stavanger. Een terrasje? Leuk, maar wel peperduur.

Sogndalstrand

Hardangerfjord

Vlak voor de Hardangerfjord ligt de dubbele waterval Låtefossen. Het loont zeker de moeite om hier even halt te houden en je te laten verrassen door het forse natuurgeweld. Langs de Hardangerfjord liggen heel wat charmante dorpjes. Zelf sliepen we in Ulvik, een wondermooi plaatsje omgeven door bergen en fruitboerderijen. Deze regio is zo’n beetje het Haspengouw van Noorwegen. Ga zeker eens langs bij Syse Gard, een kleinschalige fruitboerderij waar je superlekkere appelsap of heerlijk ijs van schapenmelk proeft. Ondertussen geniet je van de fenomenale uitzichten op de fjord. Ulvik is ook een wandelparadijs. Een stevige lusvormige hike van een drietal uur brengt je door het bos naar een steile klif. Hier heb je een schitterend zicht op de Osafjord die zich in de diepte glinsterend voor je uitstrekt. In het tweede deel van de wandeling daal je terug af naar het dorp. Wandel- en fietskaarten vind je in de toeristische dienst in het centrum van Ulvik, vlakbij het water.

Syse Gard – Ulvik

Bergen

Als je van de Hardangerfjord naar Bergen rijdt via de trage, mooiere route, kom je langs de Steindalsfossen. Achter deze waterval loopt een pad zodat je aan de achterzijde van de waterval kan wandelen. Bergen is een prachtige, maar ook zeer toeristische stad. Anderhalve dag is ruim voldoende om de belangrijkste bezienswaardigheden te bezoeken. Het pittoreske Bryggen (UNESCO-werelderfgoed) trekt meteen de aandacht. Achter de kleurrijke gevels langs de hanzekade gaan verschillende souvenirswinkels schuil. In de smalle straatjes achter de iconische façade vind je heel wat kunstgalerijen en juwelierswinkeltjes. Je bewondert er het werk van fiere ambachtslui zoals pottenbakkers en lederbewerkers. Iets hogerop liggen de wijken Skuteviken en Sandviken met hun kronkelende straatjes en houten huizen. Ook de hippe buurt rond Skostredet is een aanrader. Ga je graag winkelen? Dat kan in de autovrije winkelstraat (Strandgaten). En voor verse vis ga je naar Fisketorget, de vismarkt. Naast vis vind je er ook andere plaatselijke specialiteiten en souvenirs. Fans van de Noorse bestsellerauteur Karl Ove Knausgard moeten zeker iets gaan drinken in Café Opera waar hij een aanzienlijk deel van zijn studententijd doorbracht. Nog een culinaire tip: Bare Vestland. In dit restaurant serveren ze Noorse tapas. De gerechten zijn lekker en verfijnd en de bediening is erg vriendelijk. Niet goedkoop natuurlijk, maar naar Noorse normen valt het eigenlijk nog wel mee. Reserveren is aanbevolen.

Bryggen – Bergen

Sneeuwweg

Vanuit Bergen rijd je in een tweetal uur naar de Naerofjord (de smalste zijarm van de Sognefjorden én UNESCO-werelderfgoed). Wat verderop ligt de Aurlandsfjord. Dan heb je de keuze, ofwel rijd je door de Laerdalstunnel (de langste tunnel ter wereld), ofwel kies je voor de Aurlandsfjellet (de zogenaamde ‘sneeuwweg’). Zelf kozen we voor de sneeuwweg, we verloren er wel wat tijd, maar de uitzichten waren het meer dan waard. Een hoogtepunt (letterlijk) is het Stegastein viewpoint, een platform dat 650 meter boven de fjord zweeft. De Aurlandsfjellet is een prachtige weg die je enkel in de zomer kan berijden, je rijdt voortdurend over kronkelende bergwegen, tussen besneeuwde velden en spectaculaire watervallen.

Stegastein viewpoint

Gletsjerland

Een iets minder bekende fjord is de Lustrafjord, het is er zeer rustig, echt een verademing. Met de ferry reis je van het schattige Solvorn naar Urnes, waar de prachtige houten staafkerk de bekendste attractie is. Door donkere tunnels rijd je naar de Feigumfossen waterval. Om de waterval langs de zijkant te bewonderen klauter je langs een steil, rotsig pad naar boven. In Luster is er een gezellige bakkerij (Lustrabui) waar je terecht kan voor koffie en gebak. En als je dan toch in deze regio bent, rijd dan verder naar het Jostedalsbreen National Park, gletsjerland. Vanuit Gaupne rijd je helemaal tot aan de Aurlandsbreen, een zalige rit. Je reist door een zo goed als onbewoonde wereld, eerst langs een kolkende rivier, daarna klim je steeds hoger, de boomgrens voorbij. De staat van de weg is niet top, maar het is zeker doenbaar. Langs de bergflanken ligt er sneeuw. Na het parkeren van de wagen aan het einde van de weg moet je nog een stukje klimmen om de gletsjer te kunnen bewonderen. Onderweg kom je ook langs de Nigardsbreen (gemakkelijker te bereiken maar naar mijn bescheiden mening minder mooi dan de Aurlandsbreen).

Aurlandsbreen

Boekendorp 

Fjaerland staat bekend als boekendorp. Overal zijn huisjes en schuurtjes omgetoverd tot tweedehandse boekenwinkeltjes. De meeste boeken zijn giften van mensen die het dorp bezoeken. Je vindt er vooral Noorse boeken, maar er is ook al een ruime collectie van boeken in het Engels. Fjaerland is een leuke tussenstop op weg naar het Lovatnet, een magnifiek turkoois gletsjermeer. Vanuit Loen volg je de smalle weg langs het meer. Onderweg ontdek je de tragische geschiedenis van het Lovatnet, verschillende landverschuivingen zaaiden dood en vernieling in deze streek. Aan het einde van de weg ligt een restaurant (Kjenndalstova), maar er is ook voldoende plaats voor een picknick langs de oevers van het meer.

Fjaerland

Geirangerfjord

In Hellesylt of Geiranger scheep je in voor een cruise op de Geirangerfjord. Niet goedkoop, wel een must. Vanop het dek fotografeer je de boerderijen die tegen de bergflanken aanleunen en de verschillende imposante watervallen (de ‘Zeven Zusters’ en de ‘Bruidssluier’ zijn de bekendste). Bij het verlaten van het dorpje Geiranger, in de zomer overspoeld door toeristen, passeer je enkele mooie uitzichtpunten vanwaar je foto’s kan nemen van de fjord. Op zoek naar een overnachtingsplaats tussen de Geirangerfjord en Oslo? De streek rond Lillehammer is het walhalla van de wintersport, maar ook in de zomer is het er fijn toeven. Bezoek het Olympisch Park met de Lysgårdsbakken, de skischans waar de opening van de Olympische Winterspelen in 1994 plaatsvond.

Geirangerfjord

Oslo

Vanuit Lillehammer is het ongeveer twee uur rijden naar Oslo. Een toffe plek om te overnachten is het PS:Hotell in de trendy wijk Grünerløkka. Aan de overkant van het hotel ligt een overdekte markthallen met verschillende eetkraampjes waar je lekker en budgetvriendelijk kan lunchen. Langs de rivier Akerselva die achter de markthallen stroomt liggen gezellige parken en verschillende bars en restaurants. Als je de rivier stroomafwaarts volgt kom je zo uit bij de Oslofjord en het hypermoderne Opera House. Wat verder langs het water ligt een fort uit de dertiende eeuw (Akershus Festning). In het centrum imponeren de kathedraal en het Koninklijk Paleis. Wandel door de wijk Damstredet met zijn oude, kleurrijke huisjes en bezoek het nabijgelegen kerkhof waar de schilder Münch begraven ligt. In het regeringskwartier vind je het 22 juli-senteret, een informatiecentrum over de aanslagen van 22 juli 2011 in Oslo en op het eiland Utøya. De toegang is gratis. Rondom het centrum zie je nog steeds de sporen van de bomaanslag. Naast een reconstructie van de gebeurtenissen op de dag zelf zijn er ook aangrijpende getuigenissen van de slachtoffers die het nog kunnen navertellen. Vigeland Park ligt net buiten het centrum maar is vlot bereikbaar met de tram. In het park staan stenen en bronzen beelden van de hand van de Noorse beeldhouwer Gustav Vigeland die de levenscyclus van de mens uitbeelden.

Akerselva – Oslo

Street art en livemuziek

Oslo was de perfecte afsluiter voor onze reis. Het is een creatieve, multiculturele en levendige stad. In de wijken Grünerløkka en Vulkan leeft de alternatieve scene helemaal op. De straten zijn gevuld met leuke boetiekjes en street art. Er zijn veel toffe bars en ook voor livemuziek zit je er goed. In Blå zit je aan lange tafels langs de rivier terwijl een dj of bandje de muziek verzorgt. Voor lekkere en betaalbare tapas of sandwiches trek je naar Delicatessen.

Street art – Oslo

Bult | Marieke de Maré

Waardering: 4 uit 5.

Een jonge vrouw, een oude vrouw en een lange slanke man wonen samen op Bult. De jonge vrouw is sterrenkundige en lid van een klimclub, de oude vrouw verzamelt knikkers. Samen beslissen ze een haag te plaatsen tussen hun tuinen. Het brengt hen dichter bij elkaar. De lange slanke man is een kunstenaar met een nachtvlinderhond. Hij zou graag de jonge vrouw tekenen, maar dat lukt hem niet zo goed. 

Knikkers

De drie personages verwerken elk op hun eigen manier het verlies van hun moeder. Ze vinden elkaar in hun eenzaamheid. Er gebeuren geen spectaculaire dingen in Bult. De hoofdpersonages eten taart, snoeien de haag, gaan wandelen of knikkeren. Knikkers spelen een originele, symbolische rol in het verhaal. In het prachtige slotstuk wordt de betekenis van de knikkers onthuld.

Mysterie en schoonheid 

Bult telt slechts 126 bladzijden en bevat veel witruimte, ik las dit pareltje dan ook in een mum van tijd uit. Ik kon niet stoppen met lezen. Misschien lees ik het nog eens opnieuw, maar dan trager, om alles beter in me op te nemen.  De Maré schrijft zeer poëtisch en beeldend, ze tovert met haar pen. Tegelijk blinkt haar verhaal ook uit in eenvoud.

“Daar, waar dat wat ze wisten raakte aan de zee van dingen die ze niet wisten, schitterenden het mysterie en de schoonheid van het heelal. Het benam hun de adem.”

Veelbelovend

De debuutroman van Marieke De Maré is veelbelovend. Ik hou van haar schrijfstijl, van het wonderlijke universum waarin haar personages bewegen en van de manier waarop ze gevoelige thema’s als eenzaamheid en verlies uit haar pen schudt. Bult is erg fantasierijk, zit vol liefde en subtiele humor, en is ook nog eens ontzettend mooi vormgegeven. Chapeau!

2020 – Uitgeverij Vrijdag – 126 blz.

Vijf miniseries voor maximaal kijkgenot

Ik ben een fan van miniseries. Ze zijn to the point. Terwijl langlopende series het vaak moeten hebben van onnodige zijsprongen, langgerekte verhaallijnen en van de pot gerukte plottwists, hebben miniseries een eindpunt waar de makers je naartoe zuigen. Hieronder mijn vijf ultieme streamingtips. 

When They See Us (Netflix)

Deze vierdelige serie vertelt het verhaal van de ‘Central Park Five’, vijf tieners met een kleurtje die ten onrechte beschuldigd worden van de verkrachting van een jogster in Central Park, New York. De waargebeurde feiten dateren van 1989, maar zijn op vandaag nog steeds erg actueel. Regisseur Ava DuVernay schuwt de kritiek op de Amerikaanse politie en justitie niet. En ze laat ook pijnlijke beelden zien van Donald Trump (toen nog vastgoedmakelaar) die destijds publiekelijk de doodstraf eiste voor de vijf tieners. Maar DuVernay focust ook op het verhaal van de jongens, op hun verloren jeugd, op de effecten van een leven in gevangenschap op hun fysieke en mentale gezondheid. De vier jongste tieners zaten enkele jaren in een jeugdgevangenis. Korey Wise (prachtige vertolking van de beloftevolle Jharrel Jerome) vloog als zestienjarige in een gevangenis voor volwassenen. Uiteindelijk zat hij twaalf jaar lang onschuldig vast. When They See Us is een grote aanrader: beklijvend, schrijnend en eerlijk. Naar het einde toe is er zelfs ruimte voor een poëtische toets én een straaltje hoop. Na afloop van de serie kan je nog kijken naar When They See Us Now waarin Oprah Winfrey de regisseur, cast en de vijf vrijgesproken mannen interviewt. 

Band of Brothers (HBO)

Band of Brothers is een tiendelige HBO-miniserie uit 2001 over de Tweede Wereldoorlog. Het is een coproductie van grootheden Steven Spielberg en Tom Hanks. Je volgt Easy Company op verschillende cruciale momenten in de nadagen van de oorlog. In de eerste aflevering zie je beelden van hun trainingskamp in de Verenigde Staten. Daarna volgen de verscheping naar Engeland, de landing in Normandië op D-Day, de gevechten in Nederland, het Ardennenoffensief en uiteindelijk de inname van het Adelaarsnest. In de serie beleef je de oorlog echt van binnenuit, samen met de soldaten aan het front. Er zijn wel héél veel personages, en dat is vooral tijdens de eerste afleveringen erg verwarrend. Halfweg de serie was ik dan toch volledig mee. Vooral aflevering 6 rond de slag om Bastogne en aflevering 9 waarin de soldaten in nazi-Duitsland op een concentratiekamp stuiten grijpen naar de keel. Ook het slot vond ik erg sterk. De oorlogsscènes zijn zeer realistisch en sensationeel in beeld gebracht, het is duidelijk dat het hier gaat om één van de duurste producties ooit. Bovendien zijn de acteurs uitstekend gecast, met belangrijke rollen voor onder meer Damian Lewis (die je misschien ook kent uit Homeland) en David Schwimmer (inderdaad, Ross uit Friends).

Unorthodox (Netflix)

In Unorthodox volg je de negentienjarige Esther (‘Esty’) Shapiro (Shira Haas) die opgroeit in Williamsburg, New York, in een gemeenschap van chassidische joden. Ze voelt zich erg  ongelukkig in haar gearrangeerd huwelijk met Yanki en heeft het moeilijk met het strakke keurslijf van haar gemeenschap in het algemeen en van haar schoonfamilie in het bijzonder. Ze besluit naar Berlijn te vluchten, haar moeder achterna. In Berlijn trekt ze op met een groep jonge muzikanten en besluit ze ook zelf haar muzikale droom na te jagen. Ze proeft van de vrijheid. Haar echtgenoot en diens neef Moishe volgen haar naar Berlijn en willen haar met alle macht terug meenemen naar New York. Het contrast tussen de beklemmende sfeer in de Joodse gemeenschap en de losse sfeer in Berlijn werkt uitstekend op het scherm. De acteurs spelen bijzonder goed, de vertolkingen zijn ingetogen en authentiek. Ze spreken Jiddisch en de Joodse rituelen komen mooi tot leven in de serie (het huwelijk!). Deze miniserie uit 2020, gebaseerd op het boek van Deborah Feldman, telt slechts vier afleveringen, maar zal je gegarandeerd niet snel vergeten. Een prachtig verhaal over liefde, vrijheid en je weg zoeken in het leven.

Chernobyl (HBO)

Chernobyl is een vijfdelige miniserie over de kernramp van Tsjernobyl in 1986. De eerste aflevering, waarin de ramp effectief plaatsvindt, deed me naar adem happen. Het ongeloof, de angst en de paniek spatten van het scherm. Later neemt de serie wat gas terug en ligt de focus vooral op de gevolgen van de ramp. De manier waarop enkele belangrijke figuren (de leidinggevenden van de centrale en bepaalde hooggeplaatste politici) het ‘incident’ minimaliseren is werkelijk wraakroepend. Het tempo ligt traag, de makers nemen echt hun tijd om alle aspecten van de ramp te tonen aan de kijker. Eén van de sterke punten van de serie is dat er veel verschillende invalshoeken aan bod komen. Je volgt de werknemers van de kerncentrale, de brandweermannen die meteen na de ontploffing ter plaatse komen, het medisch personeel, de reddingswerkers, de regeringsleiders en de wetenschappers die met oplossingen over de brug moeten komen. Ondanks het feit dat de acteurs Engels spreken in plaats van Russisch en de gebeurtenissen natuurlijk wel wat gedramatiseerd zijn, komt de serie zeer geloofwaardig over. De uitstekende acteurs en de donkere, onheilspellende sfeer maken Chernobyl nog beter.

Big Little Lies (HBO)

Nu ga ik even zeuren, want Big Little Lies was dan oorspronkelijk wel bedoeld als miniserie, maar na het grote succes van het zevendelige eerste seizoen kwam er uiteindelijk nog een tweede seizoen. En jammer genoeg haalde het tweede seizoen bijlange niet het niveau van het eerste, ondanks de toevoeging van Meryl Streep aan de toch al indrukwekkende cast. Dus kijk gewoon naar seizoen één en negeer even het feit dat dit strikt genomen geen miniserie is. In Big Little Lies volg je vijf gezinnen in Monterey (Californië). Hun leven in het idyllische kustplaatsje lijkt perfect, maar niets is wat het lijkt. Dat is meteen duidelijk in de eerste aflevering wanneer een moord voor heel wat deining zorgt in het rijkeluisstadje. Daarna krijg je te zien wat er aan de moord voorafgaat. Uniek aan deze serie is dat er vijf vrouwelijke hoofdrolspelers in de spotlights staan en dat men taboes als huiselijk en seksueel geweld vanuit een vrouwelijke invalshoek benadert. Het is niet simpel om Big Little Lies in een vakje te duwen: misdaad, psychologisch drama, humor en romantiek passeren de revue. De onderlinge verhoudingen tussen de vrouwen, maar ook de relaties met hun kinderen en (ex-)partners liggen onder de loep. Met vijf schitterende actrices (Reese Witherspoon, Nicole Kidman, Shailene Woodley, Laura Dern en Zoë Kravitz) die niet alleen hun talent maar ook hun kwetsbaarheid tonen, en een indrukwekkende Alexander Skarsgård kon het eigenlijk al niet mislopen. Ook de soundtrack is de moeite (Michael Kiwanuka, Leon Bridges, Charles Bradley,…) Zeker kijken!

De coronawandelingen | wandelen in Zuid-West-Vlaanderen

In tijden van corona is wandelen de ideale activiteit om je gedachten te verzetten, je conditie op peil te houden, van het zonnetje te profiteren én je eigen streek beter te leren kennen. Tijdens de eerste twee maanden van de lockdown mocht je de wagen enkel gebruiken voor essentiële verplaatsingen. Wandelen in de omgeving van je woonplaats was dus de boodschap. En dat deed ik dan ook volop. Ik woon best wel in een mooie, groene omgeving en vond het fijn om nieuwe plekjes te ontdekken in mijn vertrouwde buurt. Toen de maatregelen versoepelden was het tijd om de horizonten te verruimen en iets verder te trekken. Enkele tips voor wie Zuid-West-Vlaanderen te voet wil ontdekken.

Twee Bekenwandelroute (12 km)

De Twee Bekenwandelroute is een wandeling van twaalf kilometer door Marke en Bissegem. Deze route loopt letterlijk langs mijn voordeur, ideaal om na het werk de mooiste stukken eruit te pikken. Meestal volg ik het kronkelende wandelpad langs de Markebeek, heb ik wat meer tijd dan kies ik voor een wandeling langs de Leie en door het natuurgebied Leiekant – ’t Schrijverke. Natuurpunt is de beheerder van dit prachtig stukje natuur, er staan enkele infoborden met heel wat uitleg over de fauna en flora. Uitrusten kan op het bankje aan het boekenruilkastje en het insectenhotel, vlakbij de Leie. Odelie en Kostba(a)r zijn twee toffe plekken in Marke om even te verpozen met een hapje en een drankje.

Bouvriewandelroute (5,5 km)

De Bouvriewandelroute is een korte, lusvormige wandeling met het voormalige pompgebouw in Bossuit als startplaats. Eerst wandel je een kort stukje langs de Schelde. Wijk een klein beetje van de route af en check de kunstkerk in Bossuit, het open dak en de vloertekeningen creëren een erg bijzondere sfeer. Daarna ga je verder naar het kasteel van Bossuit, langs uitgestrekte velden en mooie hoeves tot aan de oude spoorwegbedding. Via het rustige jaagpad langs het kanaal wandel je terug naar het pompgebouw. Er is een bezoekerscentrum én cafetaria om even te bekomen van de wandeling.

Streuvelswandelroute (6,40 km)

Deze route start aan ‘Het Lijsternest‘ in Ingooigem, de voormalige woning en werkplek van schrijver Stijn Streuvels. Via lichtglooiende wegen stap je naar de Tiegemberg. Het Sint-Arnolduspark is de ideale stopplaats halfweg. Wandel langs de kapel, de vijvers en de rotsen, rust even op een bankje of geniet van een picknick (er is zelfs een picknickkast: bestel op voorhand je picknick en haal deze met een code uit de kast, poepsimpel). Via smalle, kronkelende wegels en rustige plattelandswegen wandel je terug naar het centrum van Ingooigem.  

Orveytwandelroute (7,7 km)

Eindigen doe ik met mijn favoriet, de Orveytwandelroute. De wandeling start aan de voormalige herberg ‘De Voerman’ in de Stationsstraat in Moen, een deelgemeente van Zwevegem. Er is een parking vlakbij. Eerst wandel je door de oude spoorwegbedding. Tussen 1869 en 1960 liep hier het treinspoor tussen Kortrijk en Ronse, nu is het een heerlijk woekerend natuurgebied. Het wandelpad is een onderdeel van de GR5A, de Wandelronde van Vlaanderen. Vervolgens ga je verder langs het kanaal Bossuit-Kortrijk. Aan de overkant van het kanaal kom je in het Orveytbos terecht, een verrassend stukje natuur. Via het beschermde Sint-Pietersbrugje en de sluis in Moen wandel je langs smalle tegelpaden terug naar het startpunt.

Meer wandelinspiratie?

  • Routebeschrijvingen en kaartjes van deze en nog heel wat andere wandelingen in West-Vlaanderen vind je terug op de website van Westtoer.
  • In West-Vlaanderen liggen heel wat wandelparadijzen verborgen. Bedwing de kuitenbijters in Heuvelland of trek er te voet op uit tijdens een weekend aan zee.
  • Benieuw naar onze favoriete wandelroutes in West- en Oost-Vlaanderen? Je ontdekt ze hier.
  • Ga je liever wandelen in de stad? Ontdek dan 5 unieke streetart routes in België.

Het wordt spectaculair. Beloofd. | Zita Theunynck

Waardering: 4.5 uit 5.

Het wordt spectaculair. Beloofd. is de originele debuutroman van Zita Theunynck (1989) uit 2017. De originaliteit zit al in de titel die misschien wat stoer klinkt maar toch vooral nieuwsgierigheid opwekt. Ook de mooie vormgeving en de ongewone verhaalstructuur dragen bij tot de originaliteit. Dit is een verhaal over de liefde tussen twee jonge twintigers geschreven door een jonge schrijfster met een unieke stem.

Brieven

Anna staat op een leeg perron in Montpellier, de tranen stromen over haar wangen. Op de TGV die het station verlaat ligt een boek met daarin 23 mooie, ontroerende en vaak ook grappige liefdesbrieven van Leonard. Je krijgt de brieven meteen na elkaar te lezen in het eerste deel van het boek, zonder enige context. Een leuk idee van Theunynck om de lezer op die manier te prikkelen en op het verkeerde been te zetten. In het tweede, langste deel krijg je het verhaal achter de brieven, verteld door Leonard. Het verhaal speelt zich af in één eindeloze zomer waarin hoop en teleurstelling elkaar afwisselen. Het boek eindigt met Anna’s versie van het verhaal. En pas dan vallen alle puzzelstukjes op hun plaats.

“De wereld in de literatuur is grijs. En dat is goed, want ik heb jarenlang in zwart-wit geleefd. Grijs is prachtig.”

Liefdesverhaal

Volgens de flaptekst is dit een liefdesverhaal, en is het er geen. Anna en Leonard ontmoeten elkaar aan de kassa in de supermarkt en spreken daarna regelmatig af. Ze raken aan elkaar gehecht, maar hebben het moeilijk hun gevoelens onder woorden te brengen. Hun relatie is moeilijk te definiëren, Anna en Leonard schipperen voortdurend tussen vriendschap en liefde, tussen aantrekken en afstoten.

“We zijn zoals beste vrienden nooit kunnen zijn, maar we zijn geen koppel. We zweven ergens tussen alles in.”

Bindingsangst

Zowel Anna als Leonard hebben geen gemakkelijke jeugd gehad. Ze zijn beiden geconfronteerd met verlies en vinden het moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. De onwennigheid, de twijfels en angsten van de protagonisten zijn supermooi beschreven. Nooit eerder las ik zo’n pakkend verhaal over bindingsangst.

“Als hongerige honden verslonden we elkaars woorden, blikken, gedachten. En tegelijkertijd deden we niets meer dan zeggen, zien, verlangen. Niet dat ik niet wilde: je veroveren en verslinden. Maar ik deed het niet. Vraag me niet waarom.”

Authentiek

De auteur bewaart mooi het evenwicht tussen donker en licht. De dialogen zijn sterk geschreven en bevatten een behoorlijke dosis humor. Zowel de personages als de gesprekken die ze voeren komen authentiek over. Het is bijna onmogelijk om niet van Anna en Leonard te houden. Het verhaal leest bovendien als een trein. Theunynck schrijft helder, met korte, eenvoudige zinnen waar toch veel schoonheid in schuilt.

“Jij straalde zomer uit en de wind waaide mee op jouw ritme. Zo’n avond was het.”

Heimwee

Soms heb ik heimwee naar een boek van zodra ik het uit heb en uit mijn leesroes ontwaak. Dit is zo’n boek. Dus ja, Zita Theunynck maakt haar belofte uit de titel zeker waar. Maar misschien op een iets andere manier dan je zou verwachten. Dit is geen ingewikkelde, hoogdravende literatuur waar je je moet doorworstelen, maar een gevoelig en eerlijk verhaal dat zeker smaakt naar meer. 

2017 – Uitgeverij Vrijdag – 271 blz.

Weekendje genieten in bourgondisch Maastricht

Maastricht is niet bijster groot, maar wel oergezellig. Het is een stad die heel wat te bieden heeft en toch niet wordt overspoeld door toeristen. Maastricht is een stad in het zuiden van Nederland, vlakbij België en Duitsland. Deze grensstad kan je met weinig andere Nederlandse steden vergelijken. Maastricht is een bourgondische stad met een aparte stijl. Er zijn veel leuke boetiekjes, gezellige straten en er is een ruim aanbod aan hippe bars en gastronomische restaurants . Kortom, het is de perfecte bestemming voor een weekendje genieten.

De klassiekers

Maastricht is onlosmakelijk verbonden met de Maas. Wandel over de Sint Servaasbrug, één van de oudste bruggen van Nederland, of de Hoge Brug, één van de nieuwste. Maak ook wat tijd vrij voor een wandeling langs de oevers van de rivier, voor je het weet zit je in het groen. Het Vrijthof is een gigantisch plein bezaaid met historische gebouwen en grote terrassen, ook wel bekend bij het grote publiek dankzij de zomerconcerten van André Rieu. Kunstliefhebbers kunnen terecht in het Bonnefantenmuseum voor zowel oude als hedendaagse kunst. De moderne ‘rakettoren’ van het museum is mooi gelegen langs de Maas.

Bonnefantenmuseum

Hippe Wyck

Maastricht is een bruisende stad waar de terrassen altijd vol zitten. De mensen genieten er volop van het leven en zijn ondernemend. Wyck, tussen het station en de Maas, is zonder twijfel de hipste wijk van Maastricht. In de sfeervolle straatjes wandel je tussen de kleinschalige winkeltjes en trendy bars. Het is de ideale plek voor creatieve ondernemers. Er zijn heel wat toffe restaurants, koffiehuizen en ontbijttentjes in Wyck. Lekker ontbijten kan bijvoorbeeld bij ’t Wycker Cabinet in de Wycker Brugstraat. Kies uit één van de verschillende ontbijtformules en geniet van lekkere, verse producten (heerlijk brood en beleg, scrambled eggs, biologische yoghurt, granola, vers fruit,…). Bij mooi weer zoek je een tafeltje uit op het terras, ook voor lunch of diner ben je er aan het juiste adres.

Terrasjes in Maastricht

Bisschopsmolen

In het Jekerkwartier waan je je even in een andere wereld. Kom tot rust in het Stadspark of op één van de vele terrasjes, beklim de oude stadsmuren en slenter door de smalle straatjes. Bezoek zeker ook de Bisschopsmolen, een oude watermolen, en de aanpalende ambachtelijke bakkerij. In de molen wordt dagelijks speltgraan gemalen. Hier kan je de authentieke manier van brood maken nog echt zien, proeven en beleven.

Bisschopsmolen

A Bookshop Made In Heaven

Boekhandel Dominicanen is gevestigd in een 700 jaar oude kerk en door The Guardian uitgeroepen tot “The fairest bookshop of the world, a bookshop made in heaven”. Sla deze boekhandel zeker niet over als je in Maastricht bent. De locatie is uniek, de sfeer magisch en het assortiment aan boeken erg uitgebreid. Je komt er zeker niet met lege handen buiten. Er is ook een vestiging van de espressobar Coffeelovers, ideaal om even te verpozen in een prachtig decor.

Boekhandel Dominicanen

A Little Taste of Italy

Er is een behoorlijk aanbod aan Italiaanse restaurants in Maastricht. Laus is een prima keuze als je van de mediterrane keuken houdt. Carpaccio is de specialiteit van het huis, maar er staan ook pasta’s en andere Italiaanse klassiekers op het menu. De prijzen zijn correct en ook over de bediening waren we erg tevreden. De ideale plek om ongedwongen te genieten tijdens je weekendje weg.

Laus

Origineel overnachten

Hotel Trash Deluxe is een gezellig boutique hotel in het centrum, op 300 meter van de Markt. Het hotel bestaat uit 8 unieke kamers met designinrichting, waarbij trash verwerkt is tot luxe. Zo maken ze in de kamers onder meer gebruik van rubberen transportbanden, steenovenplaten en houten balken. Het geheel oogt erg modern en eigenzinnig. In dit originele concept staat een duurzame en persoonlijke aanpak voorop. Een aanrader! Kamer voor 2 vanaf ± 95 euro.

Hotel Trash Deluxe

Meer info?

Neem een kijkje op de website ‘Bezoek Maastricht‘ voor meer inspiratie en praktische tips om je weekendje genieten in Maastricht te plannen.

Grand Hotel Europa | Ilja Leonard Pfeijffer

Waardering: 4.5 uit 5.

Ilja Leonard Pfeijffer is een Nederlands dichter en schrijver die in het Italiaanse Genua woont. Hij schreef al een veertigtal boeken, waaronder het bekroonde La Superba. Eind 2018 kwam Grand Hotel Europa uit, een ambitieuze, grootse roman over massatoerisme, immigratie en de Europese identiteit.

Taalvirtuoos

Er zijn weinig schrijvers die de Nederlandse taal zo naar hun hand weten te zetten als Pfeijffer. Hij is een ware taalvirtuoos die speelt met prachtige lange volzinnen en originele metaforen. Hij hanteert een bombastische stijl die erg goed past bij de thematiek en de sfeer van deze roman. Ergens in het boek verwoordt hij het zo:

“Ik moet de klassieke vormen en zucht naar monumentale perfectie niet mijden uit angst om niet modern te lijken, maar de moed hebben om de tijd waarin ik leef te vatten in marmeren zinnen, bronzen woorden en beelden van goud, zilver en jade, en met de beste middelen en materialen uit het verleden een gedenkteken op te richten voor het nu.”

Het boek lijkt soms autobiografisch van opzet, Pfeijffer gebruikt zijn eigen naam, hij vertelt over zijn woonplaats Genua, zijn schrijverscarrière en zijn liefde voor een Italiaanse vrouw. Hij speelt met de lezer en slaagt erin verschillende verhaallijnen en genres met elkaar te verbinden. Op het einde komen al die elementen mooi samen. Hier en daar is er wel eens een mindere passage, die gekunsteld of zelfs een tikkeltje arrogant overkomt. Maar dan slaagt Pfeijffer er meteen weer in om dat om te draaien met een satirische of komische twist. 

Vergane glorie

In de roman trekt het hoofdpersonage Ilja zich terug in Grand Hotel Europa om een boek te schrijven over zijn stukgelopen relatie met Clio. In de oneven hoofdstukken verblijf je samen met Ilja in het hotel en leer je de kleurrijke figuren kennen die er werken of verblijven. Zo maak je al op de eerste pagina kennis met piccolo Abdul, een jonge vluchteling wiens verhaal Ilja meteen intrigeert. Meneer Montebello is de majordomus (een soort maître d’hôtel) van dienst. Hij hecht veel belang aan de traditie en grandeur van het hotel. De prachtige beschrijvingen van de verschillende ruimtes en de personages die er verblijven zijn zorgvuldig neergeschreven. Het lijkt alsof je er zelf te gast bent.

“Hier was de tijd blijven zweven in melancholie en heimwee naar de droom van een schaduw van een rinkelend verleden.”

Grand Hotel Europa kan je het best omschrijven als vergane glorie. De nieuwe Chinese eigenaar, meneer Wang, doet er echter alles aan om het hotel in ere te herstellen en nieuwe gasten aan te trekken. De clash tussen traditie en vernieuwing zorgt soms voor komische passages. Ik denk daarbij spontaan aan het ontwaken van de waternimf, de nieuwe kroonluchter met Swarovski-kristallen (én discostand) of de Engelse pub.

Venetië

In de even hoofdstukken reis je door Ilja’s recente verleden en duik je in het verhaal dat Ilja construeert op zijn hotelkamer. In Genua leert Ilja kunsthistorica Clio kennen. Ze starten een passionele relatie en verhuizen omwille van Clio’s werk naar Venetië. In stijlvol gecomponeerde zinnen leidt Pfeijffer de lezer rond in Venetië, een openluchtmuseum met meer toeristen dan inwoners, en bezingt hij zijn liefde voor Clio.

“Op de muziek van haar gedachten begon ze het moment te strelen met de dans van haar gedecideerd gebarende handen.”

Massatoerisme

Er zijn enkele interessante zijsprongen in dit boek. Zo gaan Clio en Ilja samen op zoek naar een verdwenen schilderij van Caravaggio. Hun (breed uitgesmeerd) onderzoek brengt hen tot in Portovenere en zelfs in Malta. De kunstwerken zijn erg gedetailleerd beschreven en het onderzoek voegt een vleugje mysterie toe aan het verhaal. Ook mooi uitgewerkt zijn de stukken waarin Ilja met een team van filmmakers research doet voor een documentaire over massatoerisme. Zijn ideeën over dit onderwerp komen vaak aan bod. Als hij tafelt met de Pool Patelski, één van de vaste gasten in Grand Hotel Europa, filosofeert hij graag over dit thema. Veel van die interessante beschouwingen kwamen in mijn notitieboekje terecht.

“Vroeger was vakantie een rustperiode. Tegenwoordig is het een gelegenheid tot zelfprofilering die niet gemist mag worden. De tijd dat we de vakantie beschouwden als een periode van ledigheid en ontspanning is voorbij. Wanneer we op reis zijn, zijn we op zoek naar de unieke, authentieke ervaring. Daarbij treden de anderen, die eveneens op zoek zijn naar de unieke, authentieke ervaring, op als stoorzender, want hun aanwezigheid is voldoende om te verhinderen dat onze ervaring uniek en authentiek is.”

Fijn verblijf

Grand Hotel Europa is een indrukwekkende en intelligente roman die een mooi beeld schetst van het Europa van de eenentwintigste eeuw en je blik op toerisme en migratie verruimt. De barokke stijl zal sommige lezers misschien afschrikken, maar door de afwisseling tussen de verschillende verhaallijnen leest deze roman van 547 bladzijden toch erg vlot. Ik verbleef met veel plezier in Grand Hotel Europa.

2018 – Uitgeverij De Arbeiderspers – 547 blz.

La pura vida in Andalucia

Er zijn verschillende mogelijkheden om Andalusië te ontdekken. Maak een rondreis langs de Moorse steden Granada, Sevilla, Córdoba en Málaga. Of kies net als ons voor een vaste uitvalsbasis om van daaruit de streek te verkennen. We verbleven in Casa Pura Vida, een stijlvol gerenoveerde hoeve in Villanueva de Algaidas, in het hart van Andalusië. Daar konden we volop genieten van de prachtige uitzichten, de rust bij het zwembad en de heerlijke Spaanse keuken. We bezochten de belangrijkste cultuursteden in de regio en lieten ons onderdompelen in de Zuid-Spaanse sfeer. La pura vida in Andalucia, dat is ten volle genieten van een puur en authentiek stukje Spanje.

Albaicín – Granada

Granada

Het Alhambra in Granada stond al jaren op mijn verlanglijstje. Het is één van de absolute hoogtepunten van de Moorse cultuur. De tuinen van het Alhambra zijn gratis te bezichtigen, maar voor de interessantste delen (de Nasrid Paleizen) heb je een ticket nodig. Reserveer tijdig je ticket online en respecteer het gekozen tijdstip. Ze laten maar een beperkt aantal bezoekers per uur binnen. Ben je niet op tijd dan kom je er simpelweg niet in. Voor een bezoek aan de volledige site mag je toch bijna een hele dag voorzien. In de Nasrid Paleizen zie je prachtige mozaïeken en andere geniale staaltjes van de islamitische kunst. Vooral Patio de los Leones bleef me bij. De fontein met de marmeren leeuwen is echt ontroerend mooi. Naast de paleizen zijn ook Generalife, het zomerpaleis, en de omringende tuinen zeker een bezoekje waard. Vanuit het Alhambra kan je te voet afdalen naar het centrum van Granada. Wandel door de oude Moorse wijk Albaicín, met haar smalle, schaduwrijke straatjes. In de Calle Calderia vind je heel wat Arabische winkeltjes en theehuizen, echt leuk om eens door te lopen. Vanuit het centrum neem je gemakkelijk de bus terug naar het Alhambra.

Alhambra – Granada

Ronda

Een bezoek aan Ronda staat garant voor mooie uitzichten op de omliggende bergen en valleien. De spectaculaire kloof El Tajo snijdt de stad in tweeën. Vanop de Puento Nuevo heb je het mooiste zicht op de kloof. In het historisch centrum van Ronda kuier je door de smalle straatjes. In het hoogseizoen kan het er wel druk zijn, Ronda is niet zo groot. Ook leuk is een bezoek aan Casa del Rey Moro (huis van de Moorse koning) met de hangende tuinen. Op een kwartiertje rijden van Ronda ligt de Cueva del Gato (Kattengrot), een paradijselijk natuurreservaat met grotten en een natuurlijk zwembad. Het water is extreem helder, maar ook extreem koud, zelfs in de zomer.

El Tajo – Ronda

Sevilla

Sevilla is één van de mooiste steden van Andalusië. Bezoek zeker het Alcázar, het Koninklijk Paleis van Sevilla. Om lange wachtrijen te vermijden koop je best je ticket op voorhand online. Persoonlijk vond ik het Alcázar minstens even mooi als het Alhambra. Ook hier zwerf je urenlang rond in de wondermooie gebouwen en dito tuinen. Maar Sevilla heeft nog zoveel veel meer te bieden. De Barrio de Santa Cruz is de Joodse wijk met sfeervolle, kronkelende straatjes en talloze tapasbars. Metropol Parasol is een moderne, houten constructie waar je geniet van een weids uitzicht op de stad. Vergeet ook Plaza de España niet, een schitterend plein in de vorm van een halve maan. Onder de gebouwen bewonder je de fraaie fresco’s die de verschillende Spaanse provincies voorstellen. Sevilla is een warme stad, letterlijk en figuurlijk. Het is de stad van de flamenco en de tapas. Een dag was te kort om alles te zien. Ooit komen we terug, dat staat vast!

Plaza de Espana – Sevilla

Córdoba

In Córdoba staat een bijzonder gebouw. De Mezquita was tot in de 13e eeuw een moskee. Nu is het een kathedraal. De islamitische elementen zijn echter behouden, waardoor de Mezquita een unieke mix is van religies en bouwstijlen. Je wandelt er door een bos van zuilen en rood-witte bogen. De Judería, de oude Joodse wijk, is een labyrint van smalle straatjes met leuke winkeltjes. Lekker lunchen kan in Mercado Victoria, een overdekte gastronomische markt. In de verschillende kiosken vind je het beste wat de Spaanse keuken te bieden heeft, maar ook de internationale keuken komt ruimschoots aan bod.

Mezquita – Córdoba

Málaga

We parkeerden onze huurwagen in een ondergrondse parking vlakbij de haven van Málaga. De haven is best een fijne plek. We botsten meteen op El Artsenal, een modern kunstencentrum waar lokale kunstenaars de kans krijgen om hun werk tentoon te stellen. Er is een gezellige bar en er zijn regelmatig optredens. Als je van de haven naar het centrum wandelt, spring dan zeker binnen in de Mercado Atarazanas. Dit is een grote overdekte markthal met magnifieke glasramen. Er hangt een luidruchtig, mediterraan sfeertje en je vindt er groenten, fruit en andere etenswaren in alle mogelijke geuren en kleuren. Daarnaast heb je natuurlijk nog de klassiekers: de kathedraal, het Romeins theater, het Alcazaba (Moors fort) en het geboortehuis en standbeeld van Picasso.

Kathedraal – Málaga

Witte dorpjes

Beperk je in Andalusië niet tot de grote steden. Trek ook eens de natuur in of bezoek één van de witte dorpjes (pueblos blancos). Iznájar is zo’n typisch slaperig dorpje met smalle straatjes en witgekalkte gevels. Neem eerst een kijkje bij de Patio de las Comedias, een schattige binnenplaats met potten vol kleurrijke bloemen die de gevels sieren. Klim daarna helemaal naar boven tot aan het kasteel. Daar heb je een adembenemend mooi zicht op de omliggende heuvels én het meer van Iznájar dat uitnodigt tot een verfrissende zwempartij. Mijas is nogal toeristisch. Het witte dorp ligt dan ook aan de Costa del Sol. We bezochten Mijas op de laatste dag van onze reis. Je kan er een ‘ezel-taxi’ nemen, dat hebben we natuurlijk niet gedaan. Wat dan wel? We hebben genoten van de prachtige uitzichten op de Middellandse Zee, gewandeld langs de Plaza de Toros, souvenirs gekocht (souvenirwinkeltjes zijn er in overvloed) en nog een laatste keer geproefd van de heerlijke Spaanse keuken.

Patio de las Comedias – Iznájar

Tapas & more

In Andalusië eet je bijna overal lekker en goedkoop. Zeker in Sevilla is er geen gebrek aan toffe tapasbars. Zoek naar de plekjes waar de locals rondhangen. Lunchen doen de Spanjaarden meestal tussen 13 en 14 uur, dineren rond 21 uur. Twee lekkere tips:

  • Arxiduna (Archidona): lekkere gerechten gepresenteerd als kunstwerkjes op een zeer schone locatie (Plaza Ochavada, een achthoekig plein in barokke stijl).
  • Batik (Málaga): genieten van de moderne Spaanse keuken vanop het dakterras van een hostel met zicht op het Alcazaba.
Casa Pura Vida – Villanueva de Algaidas

Praktisch

We boekten onze reis met Eliza was here. Alles was tot in de puntjes geregeld: vlucht, huurauto (inclusief allrisk verzekering) en verblijf (kamer met ontbijt). Eliza kiest voor kleinschalige vakantieadresjes, weg van de massa. Een aanrader! We reisden eind september en het was nog steeds erg warm, vooral in de steden (ongeveer 35 graden). Daarom vonden we zowel de ligging (op 700 meter hoogte, waardoor het ’s nachts voldoende afkoelde) als de faciliteiten (zwembad, kamers met airco) van Casa Pura Vida ideaal.

Plaza de Espana – Sevilla

Het achtste leven | Nino Haratischwili

Waardering: 5 uit 5.

Het achtste leven (voor Brilka) is een kolossale familiekroniek van de hand van de Georgische schrijfster Nino Haratischwili, die zowel romans als toneelteksten schrijft. Ze woont in Duitsland en schrijft ook in het Duits. Dit is haar eerste roman die in het Nederlands is vertaald. In dit wonderlijke epos van maar liefst 1.275 bladzijden (op dun bijbelpapier) loodst de auteur je door de twintigste eeuw en de geschiedenis van de Sovjet-Unie.

Acht levens

Nitsa Jasji vertelt het verhaal van haar Georgische familie aan haar rebelse nichtje Brilka, de jongste telg van de familie. De roman bestaat uit acht delen (acht levens) waarin telkens één familielid centraal staat. Het verhaal gaat van start in 1900 met de geboorte van Stasia, de overgrootmoeder van Nitsa. Elke generatie komt aan bod. Het achtste leven, dat van Brilka, is echter een blanco leven, want haar geschiedenis moet Brilka zelf nog schrijven. Achteraan het boek staat een stamboom, zeer handig om het overzicht te bewaren. In het begin was ik wat overdonderd door de vele kleurrijke personages en hun complexe relaties, maar uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes wel mooi in elkaar, mede dankzij de slimme keuze van de auteur om Nitsa als verteller te introduceren. Nitsa weeft de verhalen aan elkaar, als een wandtapijt, en reconstrueert de geschiedenis van de familie én het Sovjetrijk.

“De verhalen overlappen elkaar, lopen in elkaar over, vergroeien met elkaar – ik probeer dat kluwen te ontwarren, omdat je de dingen na elkaar moet vertellen, omdat de gelijktijdigheid van de wereld niet in woorden te vangen is.”

Chocoladedrank

Stasia is de dochter van een talentvolle chocolatier. Van haar vader erft ze het geheime familierecept voor een uiterst lekkere maar explosieve chocoladedrank die op cruciale momenten in het verhaal telkens weer opduikt. Ze droomt van een balletcarrière, die nooit echt van de grond komt, en huwt met luitenant Simon Jasji, die zich opwerkt in het Sovjetleger. Stasia’s knappe zus Christine trouwt met de rijke Ramas en gaat in Tbilisi wonen, de Georgische hoofdstad. Via Christine, en haar ‘verhouding’ met de ‘kleine grote man’ (Lavrenti Beria), maak je uitgebreid kennis met de wreedheid van het Sovjetregime. Daarna ligt de focus op Kostja, de zoon van Stasia en Simon, die in Leningrad een opleiding tot marinier volgt en meevecht in de Tweede Wereldoorlog.

Kitty

Kostja’s zus Kitty vind ik persoonlijk één van de interessantste personages. Haar jonge leven verloopt nogal dramatisch, maar ze blijft niet bij de pakken zitten. Ze is een vrijgevochten vrouw die noodgedwongen naar het westen vlucht en daar een succesvolle muzikale carrière uitbouwt. Elene is de dochter van Kostja en zijn vrouw Nana. Zij krijgt twee dochters die vaderloos opgroeien, Daria en Nitsa. Terwijl de Sovjet-Unie uit elkaar valt, zoekt de charmante Daria haar weg in de filmwereld, terwijl intelligente Nitsa uiteindelijk in Berlijn belandt. En dan bevalt Daria van Brilka, het nichtje voor wie dit epos geschreven is.

Splinters dromen

Haratischwili slaagt er niet alleen in een vernuftig web van verhalen te spinnen, ze heeft ook veel gevoel voor taal. Ze schrijft helder en vlot en laat ook ruimte voor citaten, socialistische leuzen of liedjesteksten. De meerwaarde van bepaalde fragmenten ontgaat me af en toe, maar ze brengen wel rust in het verhaal. De harde passages over oorlog, foltering of gebroken gezinnen krijgen een zachtere, bijna troostende toets door de mooie zinnen die de schrijfster neerpent.

“Ik had het gevoel dat er al heel lang geleden een stuk van de hemel was afgebroken en een dik wolkendek naar beneden was gevallen, waaruit het nu splinters dromen regende.”

Meesterwerk

Het achtste leven (voor Brilka) is een absoluut meesterwerk. Ik hou van boeken waarin je als lezer de tijd krijgt om de personages te leren kennen. Het zijn mooie, gelaagde, soms tragische personages die na afloop nog een tijdje met je meereizen. Laat je zeker niet afschrikken door de omvang en lees dit prachtig boek over familiebanden, met enkele ijzersterke vrouwen in een glansrol, tegen de achtergrond van de ‘rode’ twintigste eeuw.

2016 – Uitgeverij Atlas Contact – 1.275 blz. – Vertaling: Elly Schippers en Jantsje Post